ماه امشب در مدار قدر شد، شق القمر

یا علی علیه السلام

می رود آرام از پس کوچه ها... آن رهگذر

روی دوشش نان و خرما ، شهر از او بی خبر

بعدِ زهرا روزگارش در غریبی ها گذشت

بعدِ زهرا قلب مولا بود از غم، شعله ور

آسمان غرق سکوت و شهر بی تاب سکوت

چاه امشب می کشد فریاد از خون جگر

آه ای شمشیر ملجم ، سالها دیر آمدی

مرتضی را کشت زخم کوچه و یاس و تبر

ریخت بر چشمان محراب آیه آیه بوتراب

غرق خون تفسیر شد نهج البلاغه، آن سحر

کودکان از حال بابای یتیمان بی خبر

کاسه های شیر با چشمان گریان پشت در

با دمِ فزت و رب الکعبه، مولا جان گرفت

روح و جان خسته اش امشب گرفته بال و پر

شانۀ دیوار خیس از اشک چشمان حسن

بعدِ مادر تکیه گاه غربتم بودی ... پدر

گوشۀ تقویم عالم می نویسد جبرئیل

ماه امشب در مدار قدر شد ، شق القمر

کوفیان... ای بنده های درهم و دینارها

رفت... ، تا بر عیشِ دنیاتان نباشد دردسر

عقده های کوفیان تکرار شد در علقمه

تا فرود آمد عمود آهنین بر فرق سر

آن حرامی که شکسته حرمت آیینه را

از علی اکبر گمانم کینه دارد بیشتر...

-

نعیمه امامی-18رمضان4تیر95