دستم به آن ضریح طلا می رسید کاش

دستم به آن ضریح طلا می رسید کاش

تا غرفه های عرش خدا می رسید کاش

هر چند دورم از حرم ثامن الحجج

بال و پرم به صحن رضا می رسید کاش

دلتنگ مشهد تو شدم ای غریب طوس

آقا سلام من به شما می رسید کاش

مشتاق بوسه بر در باب الجواد تو

لطف مدامتان به گدا می رسید کاش

کنج رواق حاجت یک اربعین حضور

این پا به راه کرب و بلا می رسید کاش

حالا پیاده سیر الی العشق می کنم

مجنون به سرزمین بلا می رسید کاش

دل بی قرار بود که پاهای خسته ام

تا موکب امام رضا می رسید کاش

دلتنگی ام ز کرب و بلا تا حریم تو

با بیت ها هجا به هجا می رسید کاش

این روح زخم خورده به پابوسیت رضا

از بند تن رهای رها می رسید کاش

دیگر بس است غربت فرزند فاطمه

دیگر بس است مهدی ما می رسید کاش

امامی -۱۸آذر94