به یاد آتش نشانان شهید
پرواز آتش نشانها
چه شعله ها ز دلت سرزد و زبانه گرفت
که شوق شعله نشاندن به دل بهانه گرفت
نه شغل بود بر تو که سکوی پرواز
و طور وادی اقدس دلت نشانه گرفت
به شوق آیه "احیا" نفس زدی وآنگه
چه نفس ها که از این نغمه ها ترانه گرفت
چه خانه ها که ز ویران شدن رهانیدی
به یمن بود تو قمری سراغ لانه گرفت
تو با خطر از هر خطر گذر کردی
هر آن خطر که ره هموطن شبانه گرفت
لباس قرمز تو شعله بر شراره زند
هجوم شعله شلنگت چو تازیانه گرفت
چو می نهی قدمت در براز حادثه ها
هوای وصف نبردت ره فسانه گرفت
به هر مصاف نهی پا تو گشته ای پیروز
اگر چه جان تو را شعله ظالمانه گرفت
تپید قلب تو از بهر هموطن ای یل
نشاط تو به خطر حال عارفانه گرفت
چو زنده از خطرت خیل آدمی کردی
ز رفتنت دل امت چه عاشقانه گرفت
به عالم ملکوت انچنان فرا رفتی
که در کنار شهیدان تنت کناره گرفت
نمی رود ز دل امت این همه ایثار
که از تو در دلشان ماند و آشیانه گرفت
سید محمد عابدین زاده
بهمن1395